نبشت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نبشت . [ ن ِ ب ِ ] (مص مرخم ) نبشتن . نوشت . خط. تحریر. (ناظم الاطباء). ماضی ِ نبشتن است ولی گاهی افاده ٔ معنی مصدری می کند. (آنندراج ) (انجمن آرا) : بوسهل حمدوی مواضعه نبشت در هر بابی با شرایطتمام چنانکه او دانستی نبشت . (تاریخ بیهقی ص ٣٩٥). هم رقعه دوختن به و الزام کنج فقر کز بهر جامه رقعه برِ خواجگان نبشت . سعدی (از آنندراج ). ◄ (ن مف ) نبشته . نوشته . - سرنبشت ؛ سرنوشت : ربیع از ربیعی نماید سرشت تموز از تموز آورد سرنبشت . نظامی .