نبض شناس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نبض شناس . [ ن َ ش ِ ] (نف مرکب ) طبیب که با بسائیدن نبض، بیماری را تشخیص دهد : خصم من و شفیع تو خواهد شدن حکیم کو بس طبیب نبض شناس مهذب است . سوزنی . دست رباب را مجس تیز و ضعیف هر نفس نبض شناس بر رگش نیش عنای نو زند. خاقانی .