نبط

(نَ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) برآمدن آب از چاه و زمین. ۲- (مص م.) برآوردن آب از چاه. ۳- ظاهر کردن چیزی را. ۴- نشر علم و معرفت.

(نَ بَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- نخستین آبی که از چاه - - به هنگام حفر آن - - ظاهر شود. ۲- غور آب. ۳- غور مرد، باطن وی.