نبناد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نبناد. [ ن َ ] (اِ) بمعنی طلق نفس است، و آن آزاد بودن و حذر کردن باشد از موضع تهمت و ارتکاب فواحش . (برهان قاطع) (آنندراج ). احتیاط و احتراز از محل تهمت و از ارتکاب فواحش . عصمت و بی گناهی . (از ناظم الاطباء). ظاهراً برساخته ٔ فرقه ٔ آذرکیوان است . (حاشیه ٔ معین بر برهان قاطع).