نجمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نجمی . [ ن َ ] (اِخ ) (خواجه ...) در مجالس النفایس ترجمه ٔ شاه محمد قزوینی (ص ٣٨٤) آمده : خواجه نجمی شخصی زنده دل کامل است و شعرهای خوب دارد و این مطلع از اوست : با بتان ماه پیکر آشنائی مشکل است آشنائی چون میسر شد جدائی مشکل است .
فرهنگ نامهای فارسی
نام فارسی