نجنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نجنه . [ ن ِ ن َ] (اِخ ) دهی است از دهستان نمشیر شهرستان سقز، در ٢٦ هزارگزی شمال غربی بانه و ٧١٥ هزارگزی شمال شرقی جاده ٔ بانه به سردشت، در منطقه ای کوهستانی و سردسیر واقع است و ٢٦٠ تن سکنه دارد. آبش از چشمه، محصولش غلات و توتون و ماش است . این ده به دو قسمت بنام نجنه ٔ بالا و نجنه ٔ پائین تقسیم شده است، فاصله ٔ این دو قسمت ٤ هزار گز است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).