نجیبای اصفهانی

نجیبای اصفهانی . [ ن َ بای ِ اِ ف َ ] (اِخ ) فرزند حاجی امین . از شاعران قرن یازدهم هجری اصفهان و معاصر نصرآبادی است . او راست : زهی ز روی توروشن چراغ کوکبها سیاه روزی زلف تو رونق شبها ز آب بحر صدف شد به قطره ای قانع چه سود عشرت عالم به تنگ مشربها. دارم به دور عشقت لب خشک و دیده پرآب سلطان وقت خویشم گو بحر و بر نباشد. (از تذکره ٔ نصرآبادی ص ٤٢٤) (صبح گلشن ص ١٥٠) (قاموس الاعلام ج ٦).