ندمانی جذیمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ندمانی جذیمة. [ ن َ ن َ ج َ م َ] (اِخ ) نام دو ستاره که فرقدان نیز گویند. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). لیکن در این بیت از متمم بن نویرة الیربوعی که در رثای برادر خویش مالک گفته است : و کنا کندمانی جذیمة حقبة من الدهر حتی قیل لن نتصدعا فلما تفرقنا کأنی و مالکا لطول اجتماع لم نبت لیلة معا مقصود از ندمانی جذیمة دو ندیم مالک بن نهم پادشاه حیره ملقب به جذیمةالابرش است به نام مالک و عقیل که چهل سال ندیم وی بودند. رجوع به ثمارالقلوب ثعالبی ص ١٤٣ شود.