نردبان پایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نردبان پایه . [ ن َ بام ْ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) نردبان . درجه . مرتبه . زینه : قلعه ای دیدم سخت بلند و نردبان پایه های بی حد و اندازه چنانکه بسیار رنج رسیدی تا کسی بر توانستی شد. (تاریخ بیهقی ص ٦٨). از مقلد مجوی راه صواب نردبان پایه کی بود مهتاب . سنائی . نیست از بهر آسمان ازل نردبان پایه به ز علم وعمل . سنائی . در و درگاه عقل و جان سر اوست نردبان پایه ٔ فلک در اوست . سنائی . نردبان پایه ای دوالین بود کز پی آن بلند بالین بود. نظامی .