نرون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نرون . [ ن ِ رُن ْ ] (اِخ ) کلادیوس سزار آگوستوس ژرمانیکوس . امپراطور روم . به سال ٣٧ م . تولد یافت . در سال ٥٤ م . به امپراطوری روم رسید. مردی دیوانه خو و سرکش بود. سه بار قصد کشتن مادر خود کرد و سرانجام به خون مادر دست آلود. به سال ٦٤ م . شهر رم را به هوس ابلهانه ای در آتش بسوخت و در سال بعد با جمعی از مطربان و رقاصان به یونان سفر کرد. سرانجام بر اثر شورش مردم و سنای رم در سال ٦٨ م . مجبور به خودکشی گشت .