نرکه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نرکه . [ ن َ رَ ک َ / ک ِ ] (اِ) جرگه و حلقه زدن و صف کشیدن مردم و حیوانات دیگر باشد، گویند ترکی است . (فرهنگ نظام از فرهنگ وصاف ). رجوع به نرگ و نرگه شود.
نرکه . [ ن َ رَ ک ِ ] (اِخ )دهی است از دهستان املش بخش رودسر شهرستان لاهیجان، در ١٠هزارگزی جنوب غربی رودسر و ٣هزارگزی مشرق املش، در جلگه ٔ معتدل هوای مرطوبی واقع است و ٤٥٠ تن سکنه دارد. آبش از نهر حاجی آباد، محصولش برنج و چای، شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).