نزهتگه

نزهتگه . [ ن ُ هََ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) نزهتگاه . تفرج گاه . گردش گاه . آنجا که صفای خاطر و انبساط افزاید. نزهت سرا. نزهت کده . جای نزهت افزا. نزهت ستان . رجوع به نزهتگاه شود : دید نزهتگهی گرانمایه سبز در سبز و سایه در سایه . نظامی . خرامان خسرو و شیرین شب و روز به هرنزهتگهی شاد و دل افروز. نظامی . گر به نزهتگه ارواح برد بوی تو باد عقل و جان گوهر هستی به نثار افشانند. حافظ.