نساره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نساره . [ ن ِ رِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان قراتوره ٔ بخش دیواندره ٔ شهرستان سنندج، در ٩هزارگزی جنوب شرقی دیواندره و یک هزارگزی مشرق پل رودخانه ٔ قزل اوزان، در منطقه ٔ کوهستانی سردسیری واقع است و ٥٠٠ تن سکنه دارد. آبش از رودخانه ٔ قزل اوزان و چشمه، محصولش غلات و حبوبات و لبنیات، شغل اهالی زراعت و گله داری است .این ده به دو قسمت که از یکدیگر ٥هزار گز فاصله دارند منقسم می شود، اولی را که ٢٨٠ تن جمعیت دارد نساره ٔ بزرگ یا نساره ٔ بالا گویند و دیگری را نساره ٔ کوچک یا نساره ٔ پائین . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).