نسب دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نسب دار. [ ن َ س َ ] (نف مرکب ) که صاحب اصل و نسب است . که اصیل است . نژاده : گر او را سوی گوهر گرم شد پای نسب داران گوهر باد برجای . نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نسب دار. [ ن َ س َ ] (نف مرکب ) که صاحب اصل و نسب است . که اصیل است . نژاده : گر او را سوی گوهر گرم شد پای نسب داران گوهر باد برجای . نظامی .