نسیچ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نسیچ . [ ن َ ] (اِ) نسیج . جامه ٔحریر زربافته . (برهان قاطع) (آنندراج ). مصحف نسیج عربی [ از مصدر نسج به معنی بافتن ] و آن مختصر «نسیج الذهب و الحریر» است به معنی پارچه ٔ ابریشمی زردوزی شده . (حاشیه ٔ برهان قاطع از دزی ). رجوع به نسیج شود.