نشاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نشاره . [ ن ِ رَ / رِ ] (اِ) چوب پوسیده که مانند آرد شده باشد. (از برهان قاطع) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ).
نشاره . [ ن ِ رِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میان آب از بلوک شعیبه از بخش مرکزی شهرستان اهواز، در ٤٦هزارگزی شمال شرقی اهواز و ١٠هزارگزی شمال ملاثانی در دشت گرمسیری واقع است و ٨٠ تن سکنه دارد. آبش از رودخانه ٔ شطیط، محصولش غلات، شغل اهالی زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).