نشاف

نشاف . [ ن َش ْ شا ] (ع ص ) جاذب . در خود کشنده . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). - کاغذ نشاف ؛ کاغذی که بدان خط تازه نبشته را بخشکانند. (ناظم الاطباء). نشافه .آب خشک کن . مرکب خشک کن . ◄ آن که گرده ٔ نان بر سر دیگ تر کندو تنها خورد. (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). و تأنیث آن نشافة است . (از اقرب الموارد).

نشاف . [ ن ِ ] (اِ) خشکی دهان از شدت گرسنگی . (از ناظم الاطباء) (اشتینگاس ). ◄ نادانی . غفلت . (ناظم الاطباء). رجوع به نَشاف شود.

نشاف . [ ن ِ ] (ع اِ) ج ِ نشفة. رجوع به نشفة شود.