نشج

نشج . [ ن َ ش َ ] (ع اِ) مجرای آب . (از المنجد) (از اقرب الموارد). راه گذر آب . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء). ج، انشاج .

نشج . [ ن َ ] (ع مص ) آواز برگردانیدن خر در سینه و غوک در دهان . ◄ جوش زدن دیگ و خیک چندان که آواز برآید. ◄ جدا و فصل کردن مطرب میان دو آواز و دراز کشیدن آن را. (از منتهی الارب ) (آنندراج ). در تمام معانی رجوع به نشیج شود.