نشناس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نشناس . [ ن َ ش َ / ن َ ] (نف مرکب ) ناشناسنده . نشناسنده . ◄ منکر. انکارکننده . در کلمات مرکب : حق نشناس، خدانشناس، نمک نشناس . رجوع به هر یک از این مدخل ها در ردیف خود شود. ◄ (ن مف مرکب ) ناشناس . غیرمعروف . نشناس . - به نشناس ؛ متنکراً.(یادداشت مؤلف ).