نشنودن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نشنودن . [ ن َ ش ِ دَ / ن َ دَ ] (مص منفی ) مقابل شنودن . رجوع به شنودن شود : هرگزگاو ندیده بود و آواز او نشنوده . (کلیله و دمنه ).