نشیم

(نِ) (اِ.)<BR>۱- آشیانة مرغان.<BR>۲- جای نشستن.<br>

(نِ) (اِ.) ۱- آشیانه مرغان. ۲- جای نشستن.

نشیم . [ ن ِ ] (اِ) نشیمن . (برهان قاطع) (آنندراج ) (جهانگیری ) (انجمن آرا). جا و مقام نشستن . (از برهان قاطع). محل و مقام نشستن آدمی و طیور. (آنندراج ) (انجمن آرا). جای و مکان نشستن . توقفگاه . (ناظم الاطباء). مخفف نشیمن . آشیانه . آرامگاه . (غیاث اللغات ). نشینه مخفف آن است . (انجمن آرا) (آنندراج ) : ز یأجوج ومأجوج گیتی برست زمین گشت جای نشیم و نشست . فردوسی . کنم زنده در گور جائی که هست مبادش نشیم و مبادش نشست . فردوسی . ◄ آشیانه ٔ مرغ . (از برهان قاطع). آشیانه ٔ مرغان (ناظم الاطباء). مخفف نشیمن باشد و اکثر به [ نشیمن ] مرغ و طیر اطلاق کنند. (فرهنگ خطی ) : بفرمود تاپس به هنگام خواب برفتند سوی نشیم عقاب . فردوسی . نشیمی از او برکشیده بلند که ناید ز کیوان بر او بر گزند. فردوسی . نشیم تو [ سیمرغ ] رخشنده گاه من است دو پّر تو فرخ کلاه من است . فردوسی . نشیمش [ نشیم سیمرغ را ] چنین زیر بگذاشتی به صد رنگ پیکرش بنگاشتی . اسدی .