نصرالدوله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نصرالدوله . [ ن َ رُدْ دَ / دُو ل َ ] (اِخ ) احمدبن مروان بن دوستک، مکنی به ابونصر و ملقب به نصرالدوله، سومین و بزرگترین امرای بنی مروان است، وی پس از برادرش منصور، به سال هَ . ق . به امارت دیاربکر و میافارقین رسید و تا سال وفاتش [ ٤٥٣ در میافارقین ] حکمرانی کرد . (از الاعلام زرکلی ج ١ ص ٢٤١) (تاریخ الخلفاء ص ١٠٧) (اعلام المنجد) (تاریخ ادبیات ایران دکتر صفا ج ٢ ص ٣٧٣) (النجوم الزاهرة ج ٥ ص ٦٩).