نصیرای نایینی

نصیرای نایینی . [ ن َ ی ِ ] (اِخ ) از شعرای قرن یازدهم است، مدتی در شیراز سپس درتبریز بوده سرانجام به اصفهان رفته است . او راست : دل در طلب وعده خلافی دارم در هر قدم از کعبه طوافی دارم از دیدن روی او ندارم سیری چون آینه اشتهای صافی دارم . (از تذکره ٔ نصرآبادی ص ٤٠٥) (صبح گلشن ص ٥٢١) (نگارستان سخن ص ١٢٢).