نضف

نضف . [ ن َ ض َ ] (ع اِ) صعتر دشتی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). صعتر بری . (اقرب الموارد) (المنجد). آویشن دشتی . (ناظم الاطباء). واحد آن نَضَفَة است . (از متن اللغة). ◄ (مص ) مکیدن شتربچه آنچه را که در پستان مادرش هست . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). نَضف . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).

نضف . [ ن َ ض ِ ] (ع ص ) پلید. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). نجس . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء)(المنجد) (متن اللغة). نضیف . (المنجد) (متن اللغة).

نضف . [ ن َ ] (ع مص ) خدمت کردن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغة). ◄ تیز دادن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از متن اللغة). ضرطه زدن . (از ناظم الاطباء). گوزیدن خر. (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ همه شیر پستان مکیدن شتربچه . (از منتهی الارب ) (آنندراج ). مکیدن و آشامیدن شتربچه هرچه [ شیر ] در پستان مادرش باشد. (از اقرب الموارد) (از المنجد). نَضَف . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد) (متن اللغة). ◄ آشامیدن آنچه را که در ظرف است . (از متن اللغة).