نضلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نضلة. [ ن َ ل َ ] (اِخ ) ابن عبیدبن الحارث الاسلمی، مکنب به ابوبرزه، از صحابه و از محدثین است، ابتدا در مدینه سپس در بصره ساکن بود همراه علی با خوارج نهروان جنگید و با مهلب بن ابی صفرة به جنگ ازارقه رفت، و به سال ٦٥ هَ . ق . در خراسان وفات یافت . (از الاعلام زرکلی ج ٨ ص ٣٥٨). و نیز رجوع به تهذیب التهذیب ج ١٠ ص ٤٤٦ و الاصابة و الاستیعاب ج ٣ ص ٥١٣ شود.