نظر بستن

نظر بستن . [ ن َ ظَ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) چشم بستن . ازتماشا کردن و دیدن پرهیز و امساک کردن : ز پرهیزگاری که بود اوستاد نظر بست هرگه که او رخ گشاد. نظامی . گویند نظر چرا نبستی تا مشغله و خطر نباشد. سعدی . ◄ نظر بستن بر چیزی . بدان خیره شدن . در آن نگریستن . بدان چشم دوختن : دست چون حلقه ٔ فتراک بر او تنگ شود چشم شوخ تو به صیدی که نظر می بندد. صائب (آنندراج ). ◄ نظر بستن در چیزی . در آن خیره ماندن . محو تماشای آن شدن .