نظمی تبریزی

نظمی تبریزی . [ ن َ ی ِ ت َ ] (اِخ ) نظام الدین علی، جوهرشناس تبریزی متخلص به نظمی، از شعرای متوسط قرن دهم هجری قمری است، در عهد سلطنت اکبر شاه به هندوستان رفت و در دربار او به شاعری پرداخت . او راست : چنان خواهم نوشتن صورت احوال در نامه که می گردد ز آب چشم من فی الحال تر نامه . (از تذکره ٔ روز روشن ص ٨٣٦) (دانشمندان و سخنوران آذربایجان ص ٣٨٦). رجوع به نگارستان سخن ص ١٢٤ و هفت اقلیم ذیل اقلیم چهارم شود.