نعثل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نعثل . [ ن َ ث َ] (ع اِ) کفتار نر. (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از متن اللغة) (از المنجد) (اقرب الموارد). ◄ (ص ) پیرمرد احمق . (از متن اللغة) (از المنجد) (از اقرب الموارد). پیر گول . (منتهی الارب ).
نعثل . [ ن َ ث َ ] (اِخ ) نام مرد مصری درازریشی، و عثمان را نیز به سبب طول لحیه اش بدو تشبیه کردند وبدین لقب نامیدند. (از اقرب الموارد). ◄ نام یهودی است که در مدینه بود. (از منتهی الارب ).