نعل واژگون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نعل واژگون . [ ن َ ل ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از کاری است که مردم بدان پی نبرند. (برهان ) (آنندراج ). - نعل واژگون بستن ؛ مردم را در جستجوی خود در شک انداخته بطرف خلاف مقصود سرگردان کردن . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). رجوع به نعل وارونه شود.