نعلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نعلة. [ ن َ ل َ ] (ع اِ) کفش و جز آن که پاافزار باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). آنچه بدان پای را از تماس با زمین حفظ کنند و آن اخص از نعل است . (از اقرب الموارد) (از المنجد). لغتی است در نعل . (از متن اللغة). ◄ زوجة. (اقرب الموارد) (متن اللغة). رجوع به نعل شود.