نعمت آباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نعمت آباد. [ ن ِ م َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان چهاردولی بخش اسدآباد شهرستان همدان . در ١٤هزارگزی شمال غربی اسدآباد در جلگه ٔ سردسیری واقع است و ١٣٠ تن سکنه دارد. آبش از قنات و رودخانه ٔ شهاب تأمین می شود. محصولش غلات و لبنیات، شغل اهالی زراعت و گله داری و قالی بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
نعمت آباد. [ ن ِ م َ ] (اِخ ) دهی است از بخش خفر شهرستان جهرم، در ١٢/٥ هزارگزی مغرب باب انار و ٤هزارگزی جنوب راه جهرم به شیراز در دامنه ٔ گرمسیری واقع است . ٢٧٩ تن سکنه دارد. آبش از قنات و چشمه تأمین می شود.محصولش غلات و بادام و انجیر و برنج و شغل اهالی زراعت و باغداری است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
نعمت آباد. [ ن ِ م َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان نوق شهرستان رفسنجان، در ٥٩ هزارگزی شمال غربی رفسنجان و در جلگه ٔ سردسیری واقع است و ٢٠٠ تن سکنه دارد. آبش از قنات تأمین می شود. محصولش غلات و پسته و پنبه است . شغل اهالی زراعت و گلیم بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).