نعمت خوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نعمت خوار. [ ن ِ م َ خوا / خا ] (نف مرکب ) نعمت خواره . نعمت خور. روزی خورنده . رجوع به نعمت خواره شود : حق نعمت شناختن در کار نعمت افزون دهد به نعمت خوار. نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نعمت خوار. [ ن ِ م َ خوا / خا ] (نف مرکب ) نعمت خواره . نعمت خور. روزی خورنده . رجوع به نعمت خواره شود : حق نعمت شناختن در کار نعمت افزون دهد به نعمت خوار. نظامی .