نغل

(نَ غ) [ ع. ] (ص.) زنازاده، پسر زنا.

(نَ) [ ع. ] (ص.) ۱- پوست تباه شده در دباغت. ۲- پسر زنا.

(نَ غَ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) تباه گردیدن پوست در دباغت. ۲- تباه گردیدن زخم. ۳- بد شدن نیت. ۴- کینه ور گردیدن. ۵- تباهی انداختن میان مردم. ۶- سخن چینی کردن. ۷- (اِمص.) تباهی. ۸- سوء نیت. ۹- کینه وری. ۱۰ - سخن چینی.