نفج

نفج . [ ن ُ ف ُ ] (ع ص، اِ) گرانباران . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ثقلاء. (متن اللغة) (اقرب الموارد). ◄ امراءة نفج الحقیبة؛ زن سطبرسرین و بزرگ سرسرین . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ضخمة الارداف و المأکم . (اقرب الموارد) (متن اللغة). ◄ ج ِ نفیج . رجوع به نِفّیج شود.

نفج . [ ن ُ ف َ ] (ع اِ) ج ِ نفجة. رجوع به نُفجَة شود.

نفج . [ ن َ ] (اِ) کاغذ. (جهانگیری ) (انجمن آرا) (آنندراج ). کاغذی را گویند که چیزی بر آن نویسند. (برهان قاطع) : گر نیست کلک مصری و نفج هریوه ای تا خط نکوتر آید در چشم هر بصیر از کلک رودباری خط صلت نویس وز دخل رودبار بده زر چون زریر. سوزنی (انجمن آرا) (جهانگیری ).