نفس بهیمی

نفس بهیمی . [ ن َ س ِ ب َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) جان حیوان چارپایه، و مراد از این نفس اماره است . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). مراد قوت شهوانی و نفس شهوانی است . (از فرهنگ علوم عقلی از مصنفات ج ١ ص ٣٤ و اخلاق ناصری ٥٤).