نفس رحمانی

نفس رحمانی . [ ن َ س ِ رَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) وجود اضافی است که وجه آن به حقیقت وتکثیر معانی یعنی اعیان و احکام در حضرت واحدیت است همچنانکه نفس انسان را اطوار مختلف به صور حروف در مخارج و مقاطع است . و بالجمله عبارت از وجود اضافی است به صورت معانی که اعیان ثابته اند. (از فرهنگ مصطلحات عرفا ص ٤٠٠ از اصطلاحات شاه نعمت اﷲ ولی ص ٣٢).