نفوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نفوت . [ ن ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مرکزی بخش صومعه سرا، در جلگه ٔ معتدل هوای مرطوبی واقع است و ١٠٢٣ تن سکنه دارد. آبش از ماسوله رودخان و چشمه تأمین می شود. محصولش برنج و ابریشم و توتون سیگار و شغل اهالی زراعت و کرایه کشی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
نفوت . [ ن َ ] (ع ص ) مرجل نفوت ؛ دیگ جوشان . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ازناظم الاطباء). نعت است از نفت . رجوع به نَفت شود.