نفیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نفیة. [ ن َ ی َ ] (ع اِ) سفره ٔ برگ خرما که بر آن پنیر خشک کنند. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ج، نَفی ̍. رجوع به نَفیَّه شود. ◄ نفاء: نفیةالشی ٔ؛ نفاؤه . (اقرب الموارد). رجوع به نفاء شود.
نفیة. [ ن ُ ی َ ] (ع اِ) نَفیّة. ج، نُفی ̍. رجوع به نَفیَّة شود. ◄ باقیمانده . (ناظم الاطباء). ج، نفی .
نفیة.[ ن ُ فی ی َ ] (ع اِ) نَفیّة. رجوع به نَفیَّة شود.