نقاره کوفتن

نقاره کوفتن . [ ن َ / ن َق ْ قا رَ / رِ ت َ ] (مص مرکب ) نقاره زدن . نقاره نواختن . نوبت زدن . - نقاره ٔ بی باکی کوفتن ؛ بر طبل بی عاری زدن : ای کوفته نقاره ٔ بی باکی فربه شده به جسم و به جان لاغر. ناصرخسرو.