نقهة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نقهة. [ ن َ ق ِ هََ ] (ع ص ) زن فهمنده ٔ سخن و داننده .(ناظم الاطباء). مؤنث ِ نَقِه . رجوع به نَقِه شود.