نمدان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نمدان . [ ن َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان تبادگان بخش حومه و ارداک شهرستان مشهد، در ١٤هزارگزی شمال شرقی مشهد واقع است و ١٦٥ تن سکنه دارد. آبش از قنات، محصولش غلات، شغل اهالی زراعت و کرباس بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
نمدان . [ ن َ ] (اِ مرکب ) جای مرطوب . جائی که رطوبت در آن زیاد است . ◄ فَرْج . (از آنندراج ). شرم زن از قُبُل و دبر و دبر مرد. سوراخ و مخرج اعم از زن و مرد. (یادداشت مؤلف ).