نمدپوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نمدپوش . [ ن َ م َ ] (نف مرکب ) آنکه جامه ای از نمد پوشیده باشد : نمدپوشی آمد به جنگش فراز جوانی جهان سوز و پیکارساز. سعدی . تو کآهن به ناوک بدوزی و تیر نمدپوش را چون فتادی اسیر. سعدی . ◄ پشمینه پوش . (ناظم الاطباء). درویشی که نمد به تن کند. (فرهنگ فارسی معین ). کنایه از قلندر و درویش : چون یار جفاپیشه نمدمال بود ما پیر نمدپوش و قلندر باشیم . (مجمعالاصناف، از فرهنگ فارسی معین ).