نمدینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نمدینه . [ ن َ م َ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ) نمدین . چیزهای از نمد کرده . (یادداشت مؤلف ). نمدی .
نمدینه . [ ن َ م َ ن َ / ن ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کل تپه ٔ فیض اﷲبیگی در بخش مرکزی شهرستان سقز، در ٣٨هزارگزی شمال شرقی سقز واقع است و ١٣٠ تن سکنه دارد. آبش از رودخانه، محصولش غلات و لبنیات و توتون و شغل اهالی زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).