نمره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نمره . [ ن ُ رِ ] (اِ) شماره . (لغات فرهنگستان ). عدد و رقمی که بدان چیزی را مشخص کنند: نمره ٔ اتومبیل، نمره ٔ اطاق، نمره ٔ تلفن، نمره ٔ قبض، نمره ٔ سجل . ◄ درجه . شماره و عددی که کیفیت چیزی را بدان مشخص کنند: پرتقال نمره ٔ یک، ماشین اصلاح نمره دو. ◄ شماره ٔ ترتیبی جزوهائی از یک مجموعه و افرادی از یک سلسله : نمره ٔ سوم مجله . ◄ رقم و عددی که درمدارس پس از پرسیدن درس یا انجام امتحانی با آن کمیت معلومات شاگردان را مشخص کنند: نمره ٔ درس فارسی اوهفده است . ◄ (ص ) در تداول، گربز. بسیار محتال . (یادداشت مؤلف ). چکه : فلان نمره است، فلان خیلی نمره است ؛ فوق العاده محتال و حیله گر و زرنگ است .