نمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نمة. [ن ِم ْ م َ ] (ع اِ) شپش سر یا مورچه . (منتهی الارب ).
نمة. [ ن َم ْ م َ ] (ع ص ) تأنیث ِ نم . (از اقرب الموارد). رجوع به نَم ّ شود. ◄ (اِ) رگه های سیاهی در سپیدی یا سپیدی در سیاهی . (از اقرب الموارد).
نمه . [ ن َ م َه ْ ] (ع اِمص ) سرگشتگی مانندی است . (منتهی الارب ) (آنندراج ). حالتی شبیه به حیرت و سرگشتگی . (ناظم الاطباء). شبه حیرت . (اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ (مص ) دچار شبه حیرت شدن : نمه نمهاً؛ کان به نمه، ای شبه الحیرة، فهو نامه و نَمِه ْ. (از المنجد) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة).