نهاله گاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نهاله گاه . [ ن ِ / ن َ ل َ / ل ِ ] (اِ مرکب ) نهاله گه . (جهانگیری ) (برهان قاطع). شکارگاه و کمین گاه . (برهان قاطع) : از کُه ِ ری در نهاله گاه تو آیند روز شکار تو صد هزار شکاری . فرخی . نهاله گاه بخوشی چو لاله زاری گشت ز خون سینه ٔ رنگ و ز خون چشم پلنگ . فرخی .