نهان دان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نهان دان . [ ن ِ / ن َ ] (نف مرکب ) داننده ٔ پنهانی ها و اسرار و بواطن . عالم الغیب . غیب دان . آگاه از کنه و حقایق امور : کیخسرو آرش کمان شاه جهانبان چون پدر اسکندر آتش سنان خضر نهان دان چون پدر. خاقانی . ◄ (اِ مرکب ) انبار. جای ذخیره . خزینه و هر جائی که در آن چیزی انبار کنند و یا ذخیره نمایند. (ناظم الاطباء). مخباء. (مهذب الاسماء). ◄ جامه دان . (ناظم الاطباء).