نهوده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نهوده . [ ن ُ دَ / دِ ] (اِ) زیور و آرایش زنان از قبیل سرآویز و گوشواره و سلسله و حلقه ٔ بینی و گلوبند و بازوبند و دست برنجن و انگشتر و خلخال . (از برهان ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). ◄ هر هفت را نیز گویند که عبارت است از سرمه، وسمه، سرخی، سفیداب، خال، زرورق و حنا. (از برهان ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء).