نواب

(نَ وّ) [ ع. ] ۱- (ص.) بسیار نیابت کننده. ۲- (اِ.) عنوانی که در زمان صفویه و قاجار به شاهزادگان اطلاق می‌شد.

(نُ وّ) [ ع. ] (اِ.) ج. نائب ؛ وکیل‌ها، گماشتگان.