نواجد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ جِ) [ ع. ] (اِ.) دندانهای پس از دندان نیش.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نَ جِ) [ ع. ] (اِ.) دندانهای پس از دندان نیش.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نواجد. [ ن َ ج ِ ] (ع اِ) ج ِ ناجده . رجوع به ناجدة شود. ◄ گوشتی که به روی آن خطهای دراز از چربی باشد. (ناظم الاطباء). طرائق الحشم . (اقرب الموارد). ◄ پاره های پنبه ٔ به هم چسبیده . (منتهی الارب ) (آنندراج ).